Koty norweskie leśne

Felinoterapia

Od lat wiadomo, że kontakt człowieka ze zwierzętami ma na niego zbawienny wpływ. Zwierzęta pomagają nie tylko rozproszyć zły nastrój, rozbawić, rozczulić, ale i sprawiają, że samotność nie jest taka dotkliwa. Odkryto, że obecność zwierząt pomaga ludziom szybciej pokonywać nawet bardzo ciężkie choroby, że w ich obecności mniej odczuwa się ból czy stres. Pacjenci z upośledzeniami czy porażeniami dużo lepiej reagują na rehabilitację prowadzoną właśnie z udziałem zwierząt. Dzięki zwierzakom łatwiej jest też dotrzeć do dzieci autystycznych, pomóc im chociaż trochę otworzyć się na świat. Do niedawna popularne były dogoterapia i hippoterapia, czyli praca terapeutyczna z wykorzystaniem psów i koni.

Stosunkowo nową dziedziną zooterapii jest felinoterapia, czyli terapia z udziałem kotów. Lecznicze, niemal magiczne właściwości tych zwierząt są znane od stuleci. Wiadomo, że koty często kładą się na tej części ciała człowieka, która jest obolała i chora.

Nie od dziś wiadomo też, że głaskanie kota i słuchanie jego mruczenia skutecznie obniża ciśnienie krwi oraz poziom złego cholesterolu. Reguluje też pracę serca.

Obecność kota bardzo korzystnie wpływa na ludzi cierpiących na depresję i stany lękowe, gdyż wyraźnie łagodzi objawy tych chorób.

Koty biorą też udział w terapii dzieci autystycznych, upośledzonych, z problemami emocjonalnymi. Stają się wówczas łącznikiem ze światem zewnętrznym, ułatwiają terapeucie kontakt z pacjentem.

Świetnie sprawdzają się przy terapii dzieci z zespołem Aspergera i ADHD. Felinoterapia często sprawdza się także w przypadku osób u których zawodzi dogoterapia. Psy wprowadzają bowiem nieco chaosu, są aktywne, pobudliwe, absorbujące. Kot jest wcieleniem spokoju i ładu.

Felinoterapię stosuje się tez z powodzeniem jako metodę wspierającą odczulanie przy alergiach na sierść zwierząt.

Koty również doskonale się sprawdzają jako terapeuci osób starszych. W Stanach Zjednoczonych wykorzystuje się kontakt z kotami jako jeden z elementów resocjalizacji więźniów.

Zaletą kotów jest też to, że nie wymagają one, w przeciwieństwie do psów czy koni, specjalnej tresury. Są po prostu sobą. Oczywiście nie każdy kot nadaje się do pracy terapeutycznej. Musi być to osobnik łagodny, spokojny, towarzyski i bardzo zrównoważony. Musi lubić bezpośredni kontakt z człowiekiem, głaskanie. W końcu felinoterapia to terapia kontaktowa.

Felinoterapia, metoda w Polsce stosunkowo nowa, zyskuje sobie i u nas coraz szersze grono zwolenników.